NIEUWS UIT HAÏTI: Interview met regionale Oikocredit-projectcoördinator Eduard Walkers

Hoe ontving u het nieuws van de aardbeving?

Ik las een nieuwsflits op het internet, ongeveer een half uur na de aardbeving. Ik probeerde meteen het project te bellen, maar er was geen communicatie mogelijk. De beelden op CNN waren vreselijk om te zien. Ik ben de afgelopen drie jaar verscheidene keren op Haïti geweest. Ik zag op alle fronten verbeteringen op Haïti … maar de aardbeving is allesvernietigend: het gaat jaren duren voor het land weer op orde is.

Heeft Fonkoze een noodplan voor de ondersteuning van cliënten en om door te kunnen gaan met ontwikkelingsprogramma’s?

Voor zulke extreme situaties bestaat er geen noodplan. Er wordt nu per uur beslist. Gaat alles goed met onze medewerkers? Hoe kunnen we mensen helpen die in problemen verkeren? Waar kunnen we aan brandstof voor de motorfietsen komen, hoe vinden we een tijdelijk onderkomen, hoe kunnen onze filialen weer aan de slag en hoe krijgen we onze IT-systemen weer op gang? Allemaal ad-hoc, maar wel essentiële beslissingen die de plaatselijke verantwoordelijken dagelijks moeten nemen. We krijgen langzamerhand wel informatie over cliënten binnen, maar we weten nog steeds niet hoe velen van hen getroffen zijn.

Wat voor problemen en uitdagingen voor de toekomst van het land verwacht u zoal?

Die hebben vooral te maken hebben met het herstel van het land; problemen met de gezondheidszorg en het onderwijs, met het milieu en de economie.

Wat voor herstelplan heeft Fonkoze?

Dat is nog te vroeg om te zeggen. We hebben eerst meer informatie over onze cliënten nodig. Op grond daarvan kunnen we beslissen of we een speciaal product moeten opzetten voor de mensen die door de aardbeving zijn getroffen en een deel van de leenportefeuille daarop moeten afstemmen.

Na de vier orkanen die Haïti in 2008 troffen voerde Fonkoze met succes programma’s voor het herstructureren van leningen door en kon 80% van de getroffen cliënten – van wie de meesten alles hadden verloren – hun lening terugbetalen. Aan de andere kant heeft de organisatie veel giften ontvangen, zodat ontwikkelingsprogramma’s op het gebied van gezondheid en onderwijs in ieder geval door kunnen gaan.

De ware gevolgen kennen we nog niet. Ik ben ervan overtuigd dat Fonkoze voor de middellange termijn een deel van de oplossing voor Haïti kan zijn. Op dit moment zijn giften nog cruciaal, maar over een paar maanden is een duurzamere ondersteuning, zoals microkredieten, noodzakelijk.

Welke rol kunnen aandeelhouders zoals Oikocredit onder deze omstandigheden vervullen?

Alle vertrouwen hebben in de leiding ter plaatse. Hoe frustrerend het ook is, hulp van buitenaf is momenteel ten enenmale onmogelijk. Verschillende bestuursleden bevinden zich in de Verenigde Staten en ikzelf zit in Costa Rica. We moeten afwachten tot het algehele beeld duidelijk is zonder ons dit delicate moment met de zaak te willen bemoeien. Bovendien mogen we de organisatie niet lastig vallen met eindeloze vragen: er zijn nu even andere prioriteiten.

Onze rol is voorlopig de buitenwereld te informeren over Fonkoze en hoe men er daar voor staat en andere organisaties in te schakelen om hen op middellange termijn te steunen.